یک تیر و دو نشان: مبارزه با اسپم و حفظ کتابهای قدیمی
۳:۱۴ ق.ظحتمآ هنگام ثبت نام در سرویسهای آنلاین با کدهای کپچا (Captcha) برخورد کرده اید.این کدها به صورت اتوماتیک تولید می شوند و شما با وارد کردن این کد ثابت می کنید که ثبت نام توسط یک فرد حقیقی صورت پذیرفته نه بوسیله ی رباتهای کامپیوتری.
هر چند وارد کردن این کدها برای کاربران ناخوشایند است اما روشی کارآمد برای مبارزه با هرزنامه ها (Spams) به شمار می روند و به کار گرفتن آنها امری ا
جتناب ناپذیر است.محققین دانشگاه Carnegie Mellon پنسیلوانیا ایده ی جالبی را برای کاربردی کردن این کدها به کار گرفته اند: کلماتی از کتابهای دستنویس و نسخ تاریخی که بوسیله ی نرم افزارهای تشخیص کاراکتر اپتیکال (optical character recognition software) قابل رمزگشایی و بازیابی نیستند به عنوان کد کپچا به افراد ارائه می شود تا این کلمات بجای کامپیوتر توسط افراد تشخیص داده شوند.کاربران پس از وارد کردن این کلمات به ادامه ی فعالیت دیجیتالی خود می پردازند در حالیکه کلمه کشف شده به دانشگاه Carnegie Mellon فرستاده می شود و در واقع با این روند یک تیر به دو نشان اصابت می کند!
فیس بوک ، توییتر و استامبل شبکه هایی هستند که از این سیستم با عنوان reCAPTCHA استفاده می کنند و با این روش روزانه یک ملیون کلمه به Carnegie Mellon می فرستند که معادل کار ۴۰۰ کارمند تمام وقت است!
این سوال برای من پیش آمده که اگر این کلمات از قبل تشخیص داده نشده اند چگونه صحت کلمه ی تایپ شده توسط کاربران تایید می شود؟!
منبع: Wired
